Όπως έχουμε πει αρκετές φορές στο παρελθόν και όπως έχουν αποδείξει έρευνες και μελέτες πάνω στην συμπεριφορά των ιδιοκτητών plug-in υβριδικών οχημάτων, το μεγαλύτερο πρόβλημα της συγκεκριμένης τεχνολογίας, του συγκεκριμένου είδους εξηλεκτρισμού αν προτιμάς, είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Τα plug-in υβριδικά εκπληρώνουν αυτά που υπόσχονται μόνο όταν φορτίζονται τακτικά από το δίκτυο. Αλλιώς είναι χειρότερα για το περιβάλλον από τα υβριδικά καθώς το επιπλέον βάρος που κουβαλούν (βλ. ηλεκτροκινητήρες, μπαταρίες κλπ) επιβαρύνει το έργο του θερμικού κινητήρα. Όταν μία μάρκα σαν την Ferrari όμως λανσάρει ένα plug-in υβριδικό, δεν το κάνει για να σώσει το περιβάλλον.
Το ζητούμενο είναι οι επιδόσεις και στην περίπτωση της Ferrari 849 Testarossa και ο ηλεκτρικά υποβοηθούμενος twin-turbo V8 προσφέρει στους τυχερούς ιδιοκτήτες 1.050 άλογα. Έτσι τα 100 km/h από στάση έρχονται σε λιγότερο από 2.3 δευτερόλεπτα ενώ η μπαταρία των 7.45 kWh εξασφαλίζει 24 ολόκληρα χιλιόμετρα ηλεκτρικής αυτονομίας. Θεωρητικά, η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην Testarossa και την SF90 την οποία αντικαθιστά είναι ότι η πρώτη προσφέρει το μέγιστο της ισχύος σε κάθε θέση του eManettino αλλά τροποποιεί την φόρτιση και την χρήση της μπαταρίας: στο eDrive mode για παράδειγμα, το αυτοκίνητο χρησιμοποιεί αποκλειστικά ηλεκτρική ενέργεια αξιοποιώντας τον ηλεκτροκινητήρα των 200 ίππων. Στο Hybrid προτεραιότητα του κινητήριου συνόλου είναι η χρήση όσο το δυνατόν περισσότερης ηλεκτρικής ενέργειας για αποδοτικότητα αλλά απαιτεί μία πλήρως φορτισμένη μπαταρία και κάπου εδώ έγκειται το πρόβλημα.
Σύμφωνα με την ίδια την Ferrari, η πλειοψηφία των ιδιοκτητών plug-in υβριδικών μοντέλων της δεν κάνουν τον κόπο να τα φορτίσουν και αυτό είναι ακόμα πιο περίεργο αν αναλογιστεί κανείς ότι οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, παρκάρουν το πανάκριβο όχημα τους σε κάποιο ιδιωτικό πάρκινγκ… Αντιθέτως, προτιμούν να το χρησιμοποιούν ως υβριδικό βασιζόμενοι στον θερμικό κινητήρα για να φορτίσει την μπαταρία και χρησιμοποιούν ελάχιστα το αμιγώς ηλεκτρικό mode. Τα στοιχεία της Ferrari δείχνουν ότι το mode που επιλέγουν συχνότερα οι ιδιοκτήτες είναι το Performance που δίνει προτεραιότητα στον twin-turbo V8 κρατώντας την μπαταρία σε ένα σταθερό επίπεδο φόρτισης μειώνοντας αισθητά την ανάγκη για φόρτιση σε πρίζα ή φορτιστή. Στο άλλο άκρο όσον αφορά στα modes είναι το Qualifying που προσφέρεται για πολύ επιθετική οδήγηση αλλά δεν ενδείκνυται για μακροχρόνια χρήση για τον ίδιο λόγο. Από εκεί και πέρα, το υβριδικό σύστημα της ιταλικής μάρκας είναι αρκετά έξυπνο ώστε να λειτουργεί και ως μέσο διαχείρισης της πρόσφυσης αλλά και ως επέκταση του συστήματος ευστάθειας μέσω διαφορετικών στρατηγικών και ενός εξαιρετικά πολύπλοκου λογισμικού.
Αυτό που αξίζει να σημειώσουμε είναι ότι η Ferrari υπογραμμίζει ότι είναι “για πάντα” και καθησυχάζει τους ιδιοκτήτες των plug-in υβριδικών μοντέλων της τονίζοντας ότι θα προσφέρει μακροπρόθεσμη υποστήριξη (και) στις μπαταρίες. Μπαταρίες τις οποίες κατασκευάζει η ίδια εξασφαλίζοντας όχι μόνο υποστήριξη αλλά και αναβαθμίσεις όσο η τεχνολογία προχωρά. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι μόλις πρόσφατα έκανε διαθέσιμη μία ολοκαίνουρια και ελαφρύτερη μπαταρία για την LaFerrari! Αυτό για να μην λέτε ότι δεν έχει καλό after sales η Ferrari…
